 |
Welkom
Religie/Christendom | Welkom
|
03 Maart 2007 | 11:37:29
|
1 Koningen 18:24
24 U moet de naam van uw god aanroepen, en ik zal de naam van de HEER aanroepen. De god die antwoordt met vuur, is de ware God.’ Heel het volk stemde met dit voorstel in.
Welkom Heilige Geest
God bless you
|
|
|
|
Verlost van Kerkelijkheid
Religie/Christendom | Chip Brogden
|
23 November 2007 | 08:01:33
|
door Chip Brogden
(Vertaald door Bibi Godschalk)
Het is nodig een duidelijk onderscheid te maken tussen de Ware Kerk (Ecclesia) en de Institutionele Kerk, Georganiseerde Religie of religie in het algemeen. De eenvoudigste manier om dit te doen, is om duidelijk te uiteen te zetten wat Georganiseerde Religie niet kan doen.
Georganiseerde Religie kan geen Leven geven.
"En dit is het getuigenis, namelijk dat God ons het Eeuwige Leven gegeven heeft; en dit Leven is in Zijn Zoon. Die de Zoon heeft, die heeft het Leven; die de Zoon van God niet heeft, die heeft het Leven niet."(I Johannes 5:11,12)
In tegenstelling tot wat algemeen aanvaard wordt, leeft de Heer Jezus Christus niet in de matrix van Georganiseerde Religie. De Ecclesia, net als Onze Heer is Geheel Anders. En ik kan u dit absoluut bewijzen. Kun je lid worden van een "kerk"? Ja, als je voldoet aan hun lidmaatschapseisen. Kun je lid worden van de Ecclesia? Nee. Je moet er in geboren worden. Of liever gezegd, je moet opnieuw geboren worden om erbij te horen. Het is niet een kwestie van wel of niet lid worden, maar een kwestie van Leven hebben of geen Leven hebben. "Die de Zoon van God niet heeft, die heeft het Leven niet."
Sommige mensen geloven, ten onrechte, dat Jezus een beweging of een nieuwe religie begonnen is. Nee, de wereld had al allerlei bewegingen en religies en er zouden er nog veel meer bij komen. Hij had niet de intentie een nieuwe te brengen. Wat heeft Hij ons wel gebracht? Wat heeft Hij aan de wereld bijgedragen? Hij heeft Zichzelf aan ons gegeven om ons Leven te zijn.
Mohammed, Buddha, Confucius, en Socrates kunnen wel een goede leer brengen, morele voortreffelijkheid en religieuze filosofie. Hier mogen ze voor geprezen worden omdat ze de mensheid ermee helpen. Maar Jezus Christus is anders: Hij brengt ons Zichzelf als ons Leven. Hij levert niet alleen wat leerstellingen om de mensheid van enkele deugden te voorzien, voordat ze naar een hemel vertrekken. Hij is véél meer dan een goed voorbeeld voor ons om te volgen. Meer dan de standaard waarbij onze moraal gemeten wordt, terwijl wij braaf "Wat zou Jezus doen" fluisteren. Nee. Hij kwam om ons Leven te zijn. Hij is Verlosser en Verlossing, Hij is Redder en Redding. Hij is Genezer en Genezing. Hij is de Levensgever en Hij is het Leven.
In Hem is Leven omdat Hij Leven is. Allen die in Hem zijn, hebben Leven en Het Leven bezit hen. Het Leven is in de Zoon. De Zoon is in mij en ik ben in Hem. Wij maken deel uit van een gemeenschappelijk Leven. "Hij die verbonden is met de Heer, is één van geest met Hem."(I Kor. 6:7)
Allen die samen dit Leven bezitten worden de Ecclesia genoemd, de Kerk, het Lichaam van Christus. De individuele leden van de Ecclesia worden Christenen genoemd. Zij zijn door het in-Christus-zijn één. Zij wonen in Hem, en Hij woont in hen.
Nu vraag je misschien: "een Christen is toch iemand die dit of dat gelooft? Of zich zus of zo gedraagt?" Het antwoord is dat zij best dit of dat geloven of zich zus of zo gedragen kunnen. Dit kan ons helpen hen te identificeren, maar het is niet wat hen een Christen maakt. Dat doet alleen Het Leven. Natuurlijk, hebben Christenen een kern systeem van geloofsovertuigingen en gewoonten, maar het kenmerk van een Christen is Leven. Het is zelfs niet "de Heer van mijn Leven" - dat aangeeft dat er iets buiten Hem kan blijven bestaan, wat ik nog besturen kan. Het is een kwestie van "de Heer ALS mijn Leven."
Georganiseerde Religie brengt ons een intellectueel christendom. Het kan geen Leven geven. Wat bedoel ik precies met een intellectueel christendom? Het is het ABC evangelie. Misschien ken je het wel. Verlossing krijg je in drie eenvoudige stappen: A - aanvaard dat je zondaar bent, B - belijd dat alleen Jezus jou redden kan, en C - Christus aannemen als jouw persoonlijke verlosser. Wat is hier dan mee verkeerd? Gewoon dit: er zit geen Leven in. "ABC" kan ons niet redden. Met "ABC" is er geen ontmoeting met Jezus, de enige die Leven IS. Er is slechts een cognitieve, intellectuele aanvaarding en bevestiging van wat er wordt gebracht als "Drie Gemakkelijke Stappen". Ik geloof dit, ik belijd dat en nu ben ik een Christen. Nee, nu ben je religieus. Heel veel mensen "ontvangen religie", maar zij ontvangen Jezus niet. Georganiseerde Religie heeft veroorzaakt dat Christenzijn vervormd is tot Kerkelijkheid, een evangelie dat eenvoudig te geloven en steeds moeilijker na te leven is.
Georganiseerde Religie kan doctrine, leer en geloofssystemen geven. Moreel gezien,zullen sommige onderdelen ervan uitstekend zijn. Soms klinkt het zelfs Bijbels, zoals "drie gemakkelijke stappen". Maar toch kan Georganiseerde Religie geen Leven brengen. Waarom niet? Omdat er geen leven in zit om weg te kunnen geven. Jezus Christus IS het Leven. En Jezus leeft niet binnen de matrix van Georganiseerde Religie. Hij geeft ZICHZELF. Hoe kan een mens, een organisatie of een beweging beweren een ander mens te geven of beweren het Leven van Jezus Christus te geven. Alleen Jezus kan Zichzelf als zijnde ons Leven geven.
Wat iemand wel kan doen, is Jezus aanwijzen als de enige Bron van het Leven. Ze kunnen door ons heen in aanraking komen met het Leven, maar wij kunnen het Leven niet aan hen geven. Aan degenen die vastzitten aan Georganiseerde Religie zegt Jezus: "U onderzoekt de Schriften, omdat u denkt dat het Leven erin staat. U wilt wel over Mij lezen, maar u wilt niet tot Mij komen, opdat u Leven hebt" (Johannes 5:39,40 parafrase) "Kom tot MIJ" niet "Leer drie makkelijke stappen en ga op Zondag naar de kerk van uw eigen keuze." "Kom tot MIJ" Hij is het Leven!
De Kerk of de Ecclesia van de Heer is de samenstelling van alle individuele mensen, die de Openbaring van Jezus ontvangen hebben; ontvangen als hun Leven. Hier begint de verwarring - wij gebruiken het woord "kerk" om allerlei dingen te beschrijven die niet de Ecclesia van de Heer zijn. Een gebouw waar religieuze samenkomsten plaatsvinden, noemen wij een "kerk". Het bijwonen van een religieuze bijeenkomst noemen wij naar de "kerk"gaan. Als wij een goede preek hebben gehoord en de muziek was fijn, zeggen wij dat de "kerk" goed was. Als je lid wordt van een organisatie die het gebouw voor de religieuze samenkomsten bestuurt, wordt er gezegd dat je lid van de "kerk" bent geworden. De voorganger wordt de herder van de "kerk"genoemd. En uitbreiding van het gebouw of het ledenbestand word "kerkgroei"genoemd.
En waarom zijn wij zo vlot met dit woord? Waarom kiezen wij ervoor dit woord te gebruiken? Is het gemakzucht of luiheid? Is het gewoon makkelijker om "kerk" te zeggen in plaats van " de religieuze organisatie die het gebouw bestuurt, waar de religieuze samenkomsten gehouden worden. Wat je het ook mag noemen, wij willen laten zien dat er duidelijk een verschil is tussen "De Kerk" en de kerk. Wij hopen echt een scheidingslijn te leggen tussen wat mensen "kerk" noemen en wat volgens de Heer als "Zijn Kerk"wordt beschouwd. Zoals hierboven aangetoond, is veel van wat wij 'kerk'noemen slechts Georganiseerde Religie. Het is niet de Ecclesia van de Heer.
Wij zien de dingen zoals ze ons geleerd zijn te zien; niet zoals God ze ziet. Wat Georganiseerde Religie betreft, is het heel eenvoudig dingen te beschrijven en op te sommen, omdat zij aards, werelds en natuurlijk zijn. Vraag iemand op straat wat een kerk is; "Het is een gebouw met een kerktoren". Wat is een dominee of voorganger? "Het is degene die preekt". Wat is een Christen? "Het is iemand die veel Bijbel leest, bidt en naar de kerk gaat - iemand die goede dingen doet". Zie hoe makkelijk het te omschrijven is. Het is allemaal tastbaar, en zichtbaar. Wij kunnen het pakken.
Maar in werkelijkheid is Ecclesia geestelijk en daarom niet zichtbaar voor het blote oog . Het is niet belichaamd. Het kan niet financieel of statistisch gemeten worden. Vraag nu dezelfde vragen aan iemand die het wel weet. Wat is kerk? De Kerk, de Ecclesia is de samenstelling van alle individuele mensen, die de Openbaring van Jezus ontvangen hebben, en die bij Hem gekomen zijn om Hem als hun Leven aan te nemen. Vertel mij eens, waar vind ik dat? Waar moet ik op letten? Dat kun je niet. Net zoals je de wind niet aan een specifiek adres kunt vinden, kan "kerk"niet geografisch worden bepaald; het is overal en nergens. Wat is dan een dominee of voorganger? Iemand die geroepen is om de Schapen van de Heer de weiden, een herder onder de Opperherder. Wat zeg je me nou? Je bedoelt toch zeker een prediker? Nee, echt niet. Bedoel je dan een doctorandus theoloog? Nee, ook niet. Maakt niet uit; wat is dan een Christen? O, dat is makkelijk. Iemand die in Christus IS. Hoe bedoel je "IN Christus" - zeker iemand die in Jezus Christus gelooft? Nee, ik bedoel "in Christus ZIJN, in volle eenheid met Hem. Dus hoe ziet DAT er uit? Hoeveel tijd per dag lezen zij de Bijbel? Hoe lang bidden zij? Hoe vaak gaan zij naar de kerk? Het is niet uit te leggen, want de waarheid heeft niets met uiterlijkheden te doen, alleen met wat er binnenin zit. Net als de wind; je kunt het effect ervan zien, maar je kunt niet zeggen waar het vandaan komt of waar het naar toe gaat; zo zijn zij die vanuit de Geest geboren zijn (Johannes 3). Dit onzichtbare leven is het kenmerk van de Ecclesia. Wanneer je de wind in een zak kunt opvangen, dan kan je ook Christenen samenbrengen in een gebouw en het "Kerk"noemen. "En men zal niet zeggen: "Ziet hier of ziet daar, want zie, het Koninkrijk Gods is binnenin u." (Lucas 17:21)
Vanuit ons gezichtspunt hier op aarde is het mogelijk Georganiseerde Religie te zien, te voelen, aan te raken, te ondervinden, te meten, te benoemen, te kenmerken, in vakjes te delen, te analyseren en uit te leggen. Wij kunnen de voortgang ervan in kaart brengen en de data ervan aan de muur hangen. We kunnen het aanwijzen en zeggen: "Ja, er zijn zoveel miljoen bekeerlingen hier en zoveel bekeerlingen daarginds. De kerkgroei is stijgend (of niet), wij hebben zoveel financiën opgehaald afgelopen jaar en vergeleken met andere wereldreligies staan wij op de zoveelste plaats. Wij hebben zo veel kerken in dit of dat deel van de wereld en wij hebben zo veel mensen in de bediening . Er lopen zoveel Christenprojecten en wij hebben de Bijbel al in zo veel talen vertaald."
Ondertussen is de drijfveer van de Ware Kerk, de Ecclesia, onzichtbaar, geestelijk, vluchtig, in de wereld maar niet van de wereld, verborgen, gesluierd en moeilijk om in begrijpbare termen te omschrijven. We hebben geen data om aan de muur te hangen. Zelfs diegenen die de Ecclesia kennen, vinden het moeilik te omschrijven. Vraag hen naar "de Kerk" waar zij zo verlangend over spreken en zij zullen waarschijnlijk antwoorden: "Ik weet niet zeker waar de Kerk is, maar ik weet wel waar Zij niet is?"
Verbeeld je eens dat de Heer s'nachts aan je verschijnt en zegt: "Kom hier bij Mij, dan ik zal je laten zien waar De Kerk is." Misschien verwacht je dat Hij je een "Family Worship Center" laat zien, waar een grote opwekking gaande is; maar in plaats daarvan ga je hoog de lucht in. Je laat de aarde achter je en in een oogwenk reis je voorbij de tijdelijke grenzen van het universum tot binnenin het geestelijke; je bent met Christus in de hemel, daar bij de troon van God.
Samen met de Heer kijk je terug op de wereld en vanuit dit perspectief verdwijnen alle kathedralen, kerkgebouwen, aanbiddingcentra, de heilige gebouwen, denominatie kantoren, seminaries, de tienden en offeranden, de ledenbestanden, de bewegingen, de goede werken, alles verdwijnt! Hij ziet geen Gereformeerde of Rooms Katholieken, geen Baptisten of Anglicanen, geen Pinkster of Evangelische kerk. Hij ziet geen Christenpartijen of Religieuze Rechten, geen school met de Bijbel of andere verzuiling. Een kerkgebouw is niet heiliger of geestelijker dan de kapper of de supermarkt. Hij ziet herders, ja dat wel - maar niet iedereen die een gebouw of denominatie bestuurt, is een herder. En dat niet alleen - alles lijkt wel de omgekeerde wereld. Apostelen zijn niet te vinden waar je zou verwachten ze te vinden, en ze doen ook niet wat je van hun zou verwachten; de profeten, evangelisten of leraren ook niet. Ja, ze zijn er wel en ze doen precies wat Hij wil dat ze doen. Gek genoeg is Hij niet begaan met een toename of daling in de kerkbijwoning, want Hij ziet de kerk niet als iets dat je kunt bijwonen. Hmmmm!
Terwijl we naast Hem staan, zien wij zoals Hij ziet. We beseffen dat wanneer we naar het Christendom kijken, God alleen Zijn Kerk, de Ecclesia ziet. Hij ziet degenen die in Hem zijn en de Zoon hebben,als degenen die het Leven hebben. Zijn Kerk wordt niet minder, zij groeit omdat Zijn Leven niet kan worden opgesloten of beperkt. Zijn Ecclesia is buiten de matrix. Zijn Kerk is geestelijk en daarom eeuwig en als zulks stijgt zij boven tijd en ruimte uit. Net zoals Hij trouwens!
Je kijkt naar Zijn gezicht en ziet dat Hij lacht - je volgt Zijn blik - en daar zijn ze, de levende stenen en kostbare edelstenen, die Zijn Kerk zijn. Je kon ze niet eerder waarnemen omdat je er middenin stond, toen je nog op aarde was. Maar nu, ver weg van alles en vanuit het perspectief van de Heer gezien, zie je dat al deze levende stenen worden opgebouwd tot een schitterend, glanzend bouwwerk dat de hele aarde bedekt! Een engel staat er naast en roept luid, "100%"zuiver: nog nooit door mensenhanden aangeraakt!"Je komt dichterbij en ontdekt dat de stenen geen echte stenen en juwelen zijn, maar mensen! Wonderbaarlijke, prachtige, vreugdevolle mensen, samengevoegd tot een prachtig mozaïek van levende kleuren, een weefsel van ineengevlochten pracht, een harmonie van mensenlevens, die allemaal Zijn Hartslag, Zijn Leven en Zijn Essentie hebben. Je kunt je tranen niet meer bedwingen bij het zien van de zuiverheid en eenheid van dit alles. Er is geen vlek, geen rimpel, geen vuiltje te bespeuren.
Alleen God is in staat zo iets moois te maken. Alleen God. Alleen God. En midden in deze geweldige plaats ontdek je wat het allemaal zo mooi maakt.
Daar is HIJ, lopende in het midden van Zijn tempel. Hij legt de ene levende steen op de andere, het ene kostbare juweel op de andere en wat hoor je? Zingen? Ja, de Levende Stenen roepen de lofprijs uit. En Hij lacht terwijl Hij werkt.
Jezus bouwt Zijn Kerk.
Dan, net zo vlug als het begon, is het voorbij.
Je doet je ogen open en je bent weer terug op de aarde, terug in de driedimensionale wereld. Het is een zonnige dag, de vogels zingen, de kerkklokken luiden en je ziet hoe mannen, vrouwen en kinderen op straat lopen met de Bijbel onder de arm. Je rent naar buiten en grijpt iemand bij de arm.
"Waar ga je naar toe? Wat is er aan de hand? Waarom ben je zo aangekleed?"
"Hou je handen van mij af, dwaas. Het is zondagochtend, ik ben op weg naar de kerk."
"Heb je de Kerk gezien?"
"Natuurlijk heb ik de kerk gezien. Mijn overgrootvader heeft hem nog helpen bouwen."
"Nee, ik bedoel heb je de KERK GEZIEN?" herhaal je nog een keer, "de Kerk die Jezus bouwt?"
"Ik weet absoluut niet waar je het over hebt, laat me los,anders kom ik te laat."
Je laat hem gaan en voor je het weet wordt je meegedragen door de menigte en zit je plotseling op een stoel tussen vier muren van het gebouw van "De Internationale Kerk van de Huichelaars". De dienst is net begonnen. De voorganger staat op en zegt "Laten wij met een lied beginnen".
Je weet niet goed wat je moet doen, dus zing je maar mee:
Want wij zijn Hem een heilige tempel,
De tempel van de Heilige Geest!
Aan het eind van het lied zegt de voorganger heel gewoon: "Is het niet fijn dat wij hier in het huis van God bijeen zijn?" Het is meer een stelling dan een vraag. En alle mensen roepen: AMEN!
De hoop stijgt! Het Huis van God! Misschien heeft hij het ook gezien! Je vergeet waar je bent en roept opgewonden "Hebt u vanochtend ook het Huis van God gezien?"
"Amen!"antwoord hij "Het is goed om vandaag in de kerk te zijn."
"Amen!" roepen de mensen.
"Nee. Wacht even," val je in de reden en je spreekt langzaam en duidelijk, alsof je met een hardhorende spreekt. "Hebt u de KERK GEZIEN? De Kerk die Jezus bouwt?" Alle ogen zijn nu op jou gericht -ook van degene die je op straat aangesproken hebt. Een diaken fluistert: "Dat is die gek die ik tegenkwam op weg hier naar toe."
De voorganger wordt ongeduldig. "Dit IS de kerk, broeder. Halleluja!"
"Maar …" zeg je vervolgens " WIJ ZIJN HEM EEN HEILIGE TEMPEL!"
De stilte is oorverdovend.
"U bent de Tempel. WIJ zijn de Tempel! Jezus bouwt Zijn Kerk. Ik heb het gezien! Het is een heerlijk Huis van Levende Stenen, vol van Zijn Leven! Wij zijn de Kerk die Hij aan het bouwen is!! Wij zijn de Levende Stenen, de Kostbare Juwelen! Ik heb Jezus gezien en Hij lachte terwijl Hij de stenen samenvoegde, en…"
Een paar tieners achterin krijgen de slappe lach.
"Ik heb het gezien! Echt waar! De stenen… de edelstenen…het is prachtig!" De mensen kijken de voorganger aan om te zien hoe hij reageert. Dan kom je langzaam tot het besef dat je een vreemdeling bent voor hen. Iemand van een andere planeet die iets tracht te communiceren dat heel echt is voor jou, maar onbegrijpelijk voor de mensen van de wereld Onthutst grijp je degene die naast je staat bij de schouders en je tracht het hem bij te brengen. "Je gelooft mij niet. Maar het is waar! Je staat erover te zingen … maar je gelooft het niet! JIJ BENT DIE TEMPEL! JE MOET MIJ GELOVEN! Ik heb het gezien! Jezus bouwt Zijn Kerk!" De diakens komen op je toelopen.
Zwetend en rillend kijk je rond, je ogen gesperd "Er is hier iets mis. Alles is anders! Dit is niet de Kerk. Jullie noemen het wel zo, maar het lijkt helemaal niet op wat de Heer mij heeft laten zien! Nee, .. De Kerk is … is… Eén Kudde met Eén Herder, niet allemaal verdeeld in verschillende denominaties en sekten. Het is een prachtig, levend, veelkleurig kleed! Een mensenmozaïek! Het is een harmonieus lied…." Je begint te huilen. "Luister nou toch! WIJ ZIJN HEM EEN HEILIGE TEMPEL!!!"
De mensen voelen zich ongemakkelijk en onrustig. De oude diaken is wit van woede en staart naar de voorganger die dit moet beëindigen.
"Vriend," zegt hij eindelijk, "waarom ga je niet met de diaken mee. Ik denk dat wij beter in de gebedsruimte, waar het rustig is, voor je kunnen bidden. Laten wij allen onze ogen sluiten, onze hoofden buigen en een gebed uitspreken."
Terwijl alle hoofden gebogen, de ogen gesloten zijn, behalve die van de voorganger, wordt je naar buiten geleid en de trap af gegooid.
De voorganger glimlacht, "en iedereen zegt: 'Amen!'. U kunt gaan zitten, Vandaag ga ik het hebben over "wat Christenzijn betekent" - u mag uw Bijbel openslaan bij…"
*********
Als God je zou toestaan een keer aan Zijn zijde te staan en een blik te werpen op Zijn Kerk, zou je onmiddellijk begrijpen wat een jammerlijke vervanging Georganiseerde Religie is. Er is geen dwaasheid zo groot als die van religieuzen, niets dat ellendiger en zo haaks op het hart en uiteindelijke doel van God staat.
En wij die in Christus zijn, ZIJN nu alreeds met Hem gezeten in hemelse plaatsen. (Efeze 2:6)
Als het God behaagt jou inzicht te geven in wat Zijn Kerk is, ondervindt je dit zowel als een zegen als een vloek. Een zegen, omdat de dingen zien zoals Hij ze ziet, ware Wijsheid en Eenheid met Hem en de Zijne is. Een vloek, omdat dingen zien zoals Hij ze ziet, je voorgoed verpest, want je zult nooit meer tevreden zijn met het surrogaat, de vervalsing en zelfs het goede ten koste van het Heilige. Zijn Kerk, Zijn Schat, wat is het onuitsprekelijk heilig, zuiver en wonderbaarlijk! Voorheen noemde je net als ieder ander, dit of dat makkelijk 'kerk'.Dat zou volkomen sociaal aanvaardbaar zijn. Maar nu zal je huid jeuken en je buik kriebelen als je hoort hoe een of ander gebouw "het huis van God"genoemd wordt. Je weet nu zeker dat Zijn Huis niet in het minste lijkt op dit dode ding, gemaakt door mensenhanden!
Het zal zelfs niet genoeg zijn om te zeggen: "Heer, de Kerk is van U, niet van ons. Van niemand! Nu zie ik mijn waanzin in, ik neem mijn handen ervan af, want het is niet aan mij om het te beheren of te manipuleren. Ik beleid dat ik heb getracht te bouwen wat U afbreekt en afbreek dat wat U wenst op te bouwen. Wat ben ik Heer, slechts een klein steentje, een klein schaapje, een klein onderdeeltje van het geweldige Lichaam van Gelovigen? U bouwt Uw Kerk en ik laat U Uw gang gaan. Ik zie het nu in. Sta mij toe een klein hoekje te vinden waar ik, in het geheime U mag dienen en Uw mensen mag dienen, want ik heb niets meer nodig dan U alleen."
Nee, als je dit eenmaal gezien hebt, als jij je handen van de Bruid aftrekt, als je ophoudt je broeders en zusters in de naam van de Heer af te maken, dan wordt je jaloers over Zijn Kerk met Zijn jaloezie. Je wordt dan sensitief en bewust van alle valse herders, valse leraren, en valse evangelisten, valse profeten en valse apostelen - ja, allen die Zijn Kudde verwarren en verkrachten en bestelen. Het is een kwestie van zien! En je zult het zien! Je zult zien zoals Hij ziet, horen zoals Hij hoort, voelen zoals Hij voelt. "Hij werd kwaad over hun verharde harten." Zonder veel moeite zul je door al het valse, het zogenaamde, de pseudo-geestelijkheid, de witgepleisterde graven vol dode beenderen heen prikken. Als je eenmaal het Echte Leven geproefd hebt, ruik je de Dood van verre en je geest komt er tegen in opstand. Je emoties schreeuwen het uit in protest en je wordt misselijk van verdriet, woede en bewogenheid, alles door elkaar. "Nee. Dit is niet de Ecclesia! Dit is niet de Kerk van de Heer! Dit is een klucht. Dit is een spel, een vertoning! Dit is alleen maar Georganiseerde Religie!"
Moge God ons genadig zijn en ons zo een geweldige openbaring van Zichzelf en Zijn Kerk geven dat wij de Kerkelijkheid kunnen ontsnappen en het Leven mogen vinden.
Wij suggereren niet dat je deze zondag een nietsvermoedende voorganger publiekelijk confronteert. Alle argumenten en redeneringen van de wereld zullen niemand overtuigen, en wij mogen ze hen niet opdringen. Help hen om te mogen zien. Kijk in de ogen van Hem die de dingen ziet zoals ze zijn, opdat anderen de weerkaatsing Van Hem zien, zoals Hij in jou IS. Een minuut van echt zien betekent meer dan een leven van argumenten. God zal ons een onderscheidend hart en ogen geven, als wij er om vragen en als wij bereid zijn zowel de vreugde als de last van deze openbaring te dragen.
|
|
|
|
Wees niet bang, je staat aan het begin van een nieuwe weg
Religie/Christendom | DavidsTabernakel
|
06 November 2007 | 22:42:56
|
Wees niet bang, je staat aan het begin van een nieuwe weg
De Geest van God zegt: “Ik heb welbehagen in je hart en verheug Me omdat Ik een volk vind dat gaat in een nieuwe weg. Omdat Ik een volk vind wat nieuwe dingen doet. Omdat Ik een volk vind wat nieuwe avonturen aangaat. Omdat Ik een volk vind dat wil wandelen ook al is het nog donker, ook al staan we aan het begin van een nieuwe weg van openbaring. Aan een nieuwe weg van inzichten.” “Ik wil je vandaag bemoedigen”, zegt de Geest van God: “Wees niet bang voor de toekomst. Wees niet bang wanneer God je heen en weer schudt. Wees niet bang wanneer ik je eigen leven schud. Wees niet bang wanneer Ik je familie schud. Wees niet bang wanneer Ik je schud in de groep waarbij je hoort. Wees niet bang, want Ik schud”, zegt de Geest van God: “Want sommige mensen moeten uit de boom geschud worden en sommigen mensen moeten in hun boom geschud worden.” Want God zegt: “Ik beweeg, Ik werk door Mijn Geest.”
“Ik ga een weg, en onder elkaar is de weg verschillend voor velen. Maar het is een nieuwe weg voor velen, het is een nieuwe weg. We hebben het niet over één weg maar over vele nieuwe wegen in de levens van veel mensen. Dus kijk niet naar links en kijk niet naar rechts en kijk niet waar de ander wandelt, maar wandel in Mij, zo Mijn woord zegt.” “En hij dan, Here?” “Wat gaat dat u aan?” “Volgt gij Mij.” Want God zegt: “Ik ben een God die nieuwe contacten creëert, nieuwe wegen opent, nieuwe groepen start.”
“Ik ben een God die groepen verandert, ik ben een God die groepen haalt uit groepen, Ik ben een God die een volwassen Kerk creëert en Ik zoek naar mensen”, zegt de Geest van God die naar Mij luisteren. “Vandaag heb Ik mensen gevonden”, zegt de Geest van God: “die luisteren en Ik zal zegenen.” “En als Ik zegen”, zegt de Geest van God is dat een manifestatie van Mijn zegen die niet altijd begrepen wordt.
“Want ook wanneer Ik oordeel in Mijn Huis, waar Ik dingen doe om mensen op het rechte spoor te zetten”, zegt de Geest van God, “ook dat is een openbaring van Mijn genade, ook dat is zegen. Dus zegen elkaar, maar wees niet bang en wees niet boos als de zegen van een ander rechtvaardigt met jouw pijn”, zegt de Geest van God, “want dat kan ook Mijn zegen zijn. Want Ik wil een nieuwe openbaring geven en wil dat je ziet wat Mijn zegen is. Ik wil dat je weet dat je ziet hoe het zit.”
“Want Ik ben een sterk God, een bekwaam God. Wees niet bezorgd, want Ik ga toenemen Ik ga Mijn Kerk volwassen maken, want Ik verlang naar een toename van Mijn manifeste tegenwoordigheid en Mijn kracht en de wonderen en tekenen in jullie midden.” “Houdt moed, houdt moed”, zegt de Geest van God. “Houdt hoop, houdt vast. Laat niet los, stop niet. Stop niet, stop niet, stop niet, stop niet!”
Dolf de Voogd v.d. Straaten
Profetische woorden gesproken tijdens een meeting in Gorinchem
colofon
Davids tabernakel e-journaal is een e-zine die gemiddeld om de 2 weken verschijnt (klik hier voor info) en is gecreëerd om de gelovigen in Yeshua de Messias (Jezus Christus) te informeren, op te bouwen en toe te rusten d.m.v. apostolische & profetische woorden en/of artikelen. Het e-journaal wil daarbij bijdragen aan het herstel van alle dingen voordat Yeshua de Messias opnieuw zal terugkomen. Een belangrijk onderdeel in dat herstelplan is de wederoprichting van de vervallen tabernakel van David, het apostolische & profetische huis van David (Am.9:11-15/Hand.15:16,17), een “prototype” (schaduw) van de Gemeente van de Messias.
Davids tabernakel e-journaal wil een plaats langs de “digitale snelweg” zijn en creëren waar ook m.n. “onbekende” profetische en apostolische “stemmen” kunnen delen wat zij menen van de Heer te hebben “gehoord”. De lezers worden daarom aangemoedigd artikelen en/of woorden naar de redactie te mailen, om deze mogelijk in een volgende editie te kunnen delen met andere gelovigen.
(c) Het overnemen van artikelen en woorden die zijn gepubliceerd op de e-zine en website van Davids tabernakel is toegestaan, mits deze voorzien zijn van een duidelijke bronvermelding – www.davidstabernakel.nl - of anders is aangegeven.
Wanneer dit e-journaal je is doorgestuurd en je hebt meer interesse, bezoek dan de website en schrijf je in voor een gratis abonnement.
|
|
|
|
Bijbelstudie door John & Lisa Bevere
Religie/Christendom | Artikel
|
05 November 2007 | 00:07:22
|
Bijbelstudie door John & Lisa Bevere
Klik erop:
|
|
|
|
Kom uit je spelonk
Religie/Christendom | Artikel
|
04 November 2007 | 23:54:05
|
Velen leven vandaag de dag geestelijk als grotbewoners, als spelonk-gelovigen. De spelonk is hun “”thuis””. Ze voelen zich er veilig en nemen de ongemakken op de koop toe. Ze bewegen nauwelijks en zijn niet vooruit te branden. Laat mij met ruts zeggen ze. Voor mij hoeft hete niet meer. Ik heb genoeg voor mijn kiezen gehad. Laat anderen de klus maar klaren. Ik geef de pijp aan Maarten.
Veelgehoorde uitspraken van moegestreden gelovigen, leiders en christenen met soms aansprekende bedieningen. Ze jaren gezwoegd en geploeterd. Ze zijn het zat. Al hun inspanningen hebben weinig opgeleverd. Hun dromen zijn niet uitgekomen. Emotioneel en lichamelijk zijn ze opgebrand. Een soort burnout. Vroeger ja, vroeger deden ze van zich spreken.
Het zijn vervlogen herinneringen aan een mooie tijd, foto’s uit een album, uit een plakboek. Vergane glorie! Het lijkt allemaal ver weg. Ver van de realiteit van nu. De pijn, de teleurstelling, stress heeft de overhand gekregen. Soms kwamen zelfs oude zondige patronen weer terug. Zaken waar allang mee was afgerekend en die nu weer de kop opstaken. Toegezegde hulp en steun die uitbleef. Een vriendenkring die steeds meer uitdunde en als klap op de vuurpijl een vertrouweling die jarenlang geld uit de kas uittrok. Je zou kunnen spreken van een soort Ziklag – ervaring.
In het begin zijn we vaak vurig, enthousiast, we gaan er voor en we sparen kosten noch moeite om onze droom in beweging te zetten. Aanvankelijk lijkt het aardig te lukken. We zien beweging en willen steeds grotere stappen zetten. Maar dan komt de klad erin. Er komt tegenstand, ontmoediging. Onze sponsor laat het afweten, onze voorganger bekritiseert ons, zelfs onze partner twijfelt aan de echtheid van onze roeping. We raken uitgeblust, worden soms letterlijk ziek en willen er de brui aan geven.
Grotmentaliteit
Velen hebben in dergelijke omstandigheden de neiging zich terug te trekken en zich een grotmentaliteit aan te meten. In de bijbel zien we David met een allegaartje van 400 man van grot naar grot trekken, omdat Saul hem achtervolgde. ( 1 Samuël 22: 1) Zijn manschappen waren ex-criminelen, fraudeurs, harde jongens die veel op hun kerfstok hadden. Velen van hen waren verbitterd, omdat hun dromen niet uitkwamen. Ze hadden hun hart in een bepaalde mate verhard, bevroren. Een grotmentaliteit maakt mensen vaak hard, kopschuw, mensenschuw, achterdochtig, steeds alert op naderend gevaar. Ze zijn vertrouwd geraakt met het grotleven, aan vochtige en tochtige spelonken. Ze zijn gewend aan isolement. Ze hebben geen of weinig contact met anderen, omdat een grot nu eenmaal niet aantrekkelijk is. Grotbewoners voelen zich vaak veroordeeld en durven zich daarom niet vrijmoedig onder anderen te bewegen. Ze zijn bang nog verder beschadigd te worden en leiden daarom een eenzaam, teruggetrokken bestaan. In de spelonk voelen ze zich veilig. Grotmensen stralen geen vreugde en vrede uit. Ze zijn emotioneel - geestelijk bevroren en reageren ook als zodanig.
Elia die een machtige overwinning op de Karmel had beleefd – liefst 450 Baäl - priesters kwamen om - werd daarop dodelijk beangst voor de dreigementen van Izebel. Hij was geïntimideerd en vluchtte als een opgejaagd dier. Uiteindelijk kwam hij bij een grot terecht waar hij weer een ontmoeting had met de Almachtige, de God van Izaäk, Jacob en Abraham. ( I Koningen 19 : 9 – 18 ) Hij maakte een aardbeving mee, een sterke wind die rotsen verbrijzelde en een vuur maar de Here was in een zachte koelte.
Hoe velen van ons hebben onbedoeld en onbewust een grotkleed aangetrokken, en hebben zich een grotmentaliteit aangemeten. Ze hebben soms hun baan, hun bediening, hun gezondheid, hun partner verloren en zelfs hun waardigheid, hun identiteit. Ze voelen zich gestraft en veroordeeld en hebben soms alle hoop op een ander, beter leven verloren. Hun passie is bevroren, hun hoop vervolgen. Sommigen hebben zelfs net als Jeremia destijds hun bestaan vervloekt. Hun hart is koud en bevroren en ze stralen een en al treurigheid uit.
Ze hebben nieuwe hoop, nieuwe kracht en nieuwe bemoediging door God en mensen. Alleen dan zullen ze ontdooien, en weer geloof ontvangen. Vaak, als alle stut en steun om ons heen wegvalt en alle eigen kracht verdwijnt, dan komt God in Zijn liefde en genade ons tegemoet. We zien dat heel treffend bij Mozes als hij een brandende braambos nadert. Een braambos die wel brandt maar niet verteert. Hij ontvangt dan van God nieuwe kracht, nieuwe instructies en is dan in Gods ogen geschikt om de Grote Opdracht – het volk Israël uit Egypte te leiden. Mozes had zich al verzoend met een bestaan met het hoeden van schapen in de woestijn. Hij vertoonde geen eigenmachtige oprispingen meer. Hij was gestorven aan zichzelf, aan zijn eigen ambities.
Doel van een grotervaring
Het doel van een grotervaring – althans in Gods ogen - is dat we al onze eigen wensen en ambities inleveren en God volledig Zijn gang laten gaan. We kunnen verbitterd en verhard raken om vervolgens nooit meer op te staan en ons zelfs van God afwenden of we kunnen ons vernederen onder Zijn machtige hand en ons door Hem laten vormen en voor Zijn doel met ons. De Engelsen drukken het als volgt uit: grotervaringen make people better or bitter. Het is nooit Gods wil dat we altijd in de woestijn blijven bivakkeren, dat we grotbewoners blijven met weinig levensruimte, weinig beweging en weinig visie. Nee, Hij wil dat we vernieuwd, en veranderd tevoorschijn komen en vanuit een nieuwe hartshouding Zijn route volgen, Zijn wil doen. Des te invloedrijker, en dus verantwoordelijker onze eindbestemming is, des te meer zullen getoetst en beproefd worden. Mozes groeide op aan het hof van Farao. Hij had daar de positie van een soort minister, heel hoog dus. Hij doodde een Egyptenaar en moest vluchtten. We aanzien, weg positie. In de woestijn van het elven leerde hij gehoorzaamheid, werd hij gevormd en toegerust als de toekomstige leider van het Joodse volk. Jozef verbleef 13 jaar ten onrechte in de gevangenis. Hij werd vals beschuldigd door de vrouw van Potifar en naderhand vergeten door de schenker toen hij de dromen uitlegde van de schenker en de bakker. Hij werd niet bitter maar bleef trouw aan God en mensen die boven hem gesteld waren. Zijn beloning, zijn bekroning was onderkoning in Egypte, de hoogste in rang en functie na Farao. Jozef had hier niet specifiek voor gebeden, maar dit was wat God voor hem bereid had.
Hoe komen we uit de grot?
- In de eerste plaats moeten we onze toestand, onze grotsitautei erkennen en niet ontkennen. Dus niet met een vroom gezicht een passend zogenaamd geestelijk antwoord geven en onze bellende verbloemen, maar eerlijk de feiten onder ogen zien.
- In de tweede plaats moeten we hulp durven inroepen, onze trots opzij zetten en transparant zijn over onze misère. Eerlijk je nood delen met een broeder of zuster, is heilzaam. Tenslotte is gedeelde smart = halve smart!
- In de derde plaats moeten we bereid zijn Gods Licht tot in het diepste van onze ziel laten schijnen. Niet bang zijn voor wat er naar boven komt. God weet het toch al: onze verborgen ambities, verkeerde patronen en allerhande zwakheden.
- Als vierde punt moeten we ons hart openstellen voor elke bemoediging en aanwijzingen van Gods Geest en vertrouwde broeders en zusters. Op die manier houden we hoop op een heilzame toekomst. Ook voorkomen we dat we hard en bitter worden en de kans lopen langer dan noodzakelijk in de grot te blijven.
Als vijfde punt wil noemen: pas op voor het ontwikkelen van een victim spirit, een poor me mentaliteit, want dat is de grootste blokkade om een victor, een overwinnaar te worden. Blijf dus niet steken in zelfbeklag, want dat is vernietigend in elk opzicht.
- God wil ons uit d tochtige, vochtige en vaak duistere grot halen. Hij komt nooit te laat. Neem nou Lazarus. Hij was al vier dagen dood omgeven door een lijklucht en aan het begin van een staat van ontbindding. Iedereen om Lazarus heen had de moed al opgegeven. Mar toen kwam Jezus in actie. Hij gebood Lazarus naar buiten te komen, uit zijn grafsituatie, uit zijn grot. Tevens beval Hij de discipelen Lazarus te ontdoen van zijn windsels. Tegenwoordig zouden we dat de dienst der bevrijding noemen.
- Wanhoop dus niet want God is bij machte onze hopeloze bevroren vastgelopen grotsituatie op te heffen en ons te leiden naar een nieuwe dimensie, naar een nieuwe hoogte waar we veel meer dan voorheen functioneel zullen zijn voor Zijn Naam en Zijn Koninkrijk.
John Hofman
|
|
|
|
De Arend
Religie/Christendom | Arend
|
01 Juni 2007 | 00:27:22
|
De Arend
De Arend of Adelaar (= Adelijke) is onder de roofvogels de Koningsvogel. Het is een enorme vogel, die zeer hoog en snel kan vliegen en geweldig scherpe ogen heeft waarmee hij op kilometers afstand zijn prooi kan zien.
Een Arend kan ook zweven op de wind als hij zijn vleugels, met een spanwijdte van soms meer dan 2 meter, uitspreidt. De Arend nestelt bij voorkeur op hoog gelegen plaatsen.
In de bijbel wordt God wel vergeleken met een Arend, zoals in Deut. 32:11 'Als een Arend, die zijn broedsel opwekt, over zijn jongen zweeft, zijn wieken uitspreidt, er een opneemt en draagt op zijn vlerken'.
Het volk Israël is verlost uit Egypte en door de woestijn naar de grens van Kanaaan getrokken. Door hun ongehoor-zaamheid duurde het 40 jaar voor ze het beloofde land mochten intrekken.
Al die jaren is de Here hun nabij geweest en heeft Hij voor hen gezorgd, zoals een Arend zorgt voor zijn jongen, dat is de vergelijking die Mozes hier maakt. We kunnen dit vers ook toepassen op ons eigen leven.
De Arend wekt zijn broedsel op, dat wil zeggen dat hij zijn jongen op de bestemde tijd uit hun vertrouwde nest, waar ze zich veilig voelen, werkt.
Hij gaat daarbij niet zo voorzichtig te werk. De Arend begint het nest te vernielen door de takken etc. los te trekken, daarna duwt hij de jongen over de rand van het nest zodat ze gedwongen worden om te vliegen, want de nesten zijn bijna altijd op hoge plaatsen op rotsen of in bomen gebouwd.
De jonge Arenden hebben nog nooit gevlogen, maar moeten nu hun vleugels gebruiken. Als de moederarend ziet dat de kleine het niet redt, dan zweeft zij onder het jong, spreidt haar grote vleugels uit en vangt het jong op haar rug op.
Daarna vliegt ze omhoog en laat de kleine weer vallen, net zo lang totdat de jonge Arend zelf kan vliegen.
Het bovenstaande is een schitterend beeld hoe God in ons leven te werk gaat om ons op te voeden. Hij gebruikt onze omstandigheden om ons los te maken van onze veilige omgeving. Veiligheid betekent vaak dat we 'gesettled' zijn, onze zaakjes voor elkaar hebben en daardoor vaak minder of zelfs niet (meer) op Hem vertrouwen.
Daarom gaat Hij aan het werk en daartoe gebruikt Hij tegenslag, ziekte etc. om ons uit ons veilige 'nest' te krijgen. Het kan er soms flink aan toegaan, problemen en zorgen, die ons naar de rand van ons nest brengen.
Uiteindelijk wil Hij ons uit onze vertrouwde omgeving hebben zodat we alleen zijn aangewezen op Zijn kracht.
Het zou niet goed zijn voor de jonge Arenden om altijd in het nest te blijven. Ze zouden uiteindelijk omkomen van de honger. Een Arend is geschapen om te vliegen en in de lucht te zweven op de wind.
In onze situatie is het precies hetzelfde, als we ons teveel nestelen in ons eigen huisje, boompje, beestje en alles piekfijn voor elkaar hebben dan is de kans levensgroot dat we God uit het oog verliezen.We bereiken dan niet het doel, dat God met ons voor ogen heeft.
Hij wil ons namelijk omhoog voeren, zodat we alles meer vanuit Zijn optiek bezien. Hij wil ons Zijn nabijheid doen ervaren en wil dat we genieten van Zijn zegeningen. Exodus 19:4 'gij hebt gezien, wat Ik de Egyptenaren heb aangedaan, en dat Ik u op Arendsvleugelen gedragen en tot Mij gebracht heb'.
De Arend werkt de jongen dus het nest uit. Op het moment zelf is het natuurlijk niet fijn als er geschud wordt aan ons levenshuis, maar als God bezig is om ons uit ons nest te werken is dat altijd met het oog op de toekomst.
Het is voor ons eigen bestwil. Tuchtigen, in de oorspronkelijke betekenis, is gericht op het toekomstig welzijn van ons. Het zou voor ons ook niet goed zijn als we altijd in ons vertrouwde nest zouden blijven.
We moeten ook leren te vertrouwen op de hulp van Gods Heilige Geest en ons te laten meevoeren op de weg die Hij wil dat we gaan.
Jonge Arenden die uit hun nest zijn gewerkt en proberen te vliegen worden, als dat niet lukt, door hun moeder op haar rug opgevangen.
Dit is eveneens heel goed toepasbaar op onze situatie. Het kan voorkomen in ons leven, dat we door alle zorgen en moeilijkheden de indruk hebben, dat God ons verlaten heeft. De hemel lijkt wel van koper.
We ervaren niets van Gods vrede en zorg. Het licht aan het einde van de tunnel is ver weg en we storten a.h.w. steeds verder omlaag. De jonge Arenden die uit het nest zijn gestoten storten naar beneden. Op zo’n moment ervaren ze niets van de zorg van hun moeder, ze lijkt ver weg en uit het zicht.
Toch komt er bij de jonge Arenden een moment dat plotseling hun moeder opduikt, onder hen zweeft en hen opvangt op haar rug, waar ze veilig zijn. Ze zijn onnodig bang geweest. Hun moeder was er al die tijd en hield hen nauwlettend in de gaten.
De moeder wist precies het juiste moment om in te grijpen, zodat ze haar jongen kon opvangen. Als wij worden overmand door de problemen voelen we soms ook helemaal niets van Gods nabijheid, de rust is weg alles is onzeker, maar gelukkig Hij is er wel!
Hij houdt ons scherp in de gaten en grijpt in op het juiste moment. (1 Cor. 10:13 'En God is getrouw, die niet zal gedogen, dat gij boven vermogen verzocht wordt, want Hij zal met de verzoeking ook voor de uitkomst zorgen, zodat gij ertegen bestand zijt'.
We mogen weten, dus niet voelen, dat Zijn eeuwige armen onder ons zijn en dat niemand ons kan roven uit Zijn hand. Ook al begrijpen we niet alles wat er gebeurt en waarom het gebeurt, nochtans geloven we dat God onze liefdevolle Vader is, die weet wat goed is voor ons.
Als de jonge Arenden zijn opgevangen door de moeder, vliegt ze omhoog en laat ze weer vallen, zodat de jongen leren vliegen.
De moeder is geduldig om haar jong deze lessen te leren. God is in onze opvoeding ook zo geduldig, telkens weer wil Hij ons door de moeilijkheden leren, dat Hij betrouwbaar is.
Voordat een Arend wegvliegt heeft hij eerst op de wind gelet. Hij luistert met zijn oren, kijkt met zijn ogen en voelt met zijn hele lichaam of de wind gunstig is om zich te laten meevoeren.
Op dezelfde wijze moeten wij onze omstandigheden tegemoet treden, in alles geconcentreerd op God zodat we onszelf op het juiste moment kunnen laten meevoeren door Zijn Heilige Geest, zodat we naar grote hoogte kunnen worden gebracht. Hem als het ware tegemoet.
De Arend is bekend omdat hij urenlang cirkels kan draaien in de lucht, terwijl hij zweeft op de wind. Hij maakt dan gebruik van zijn machtige vleugels.
Als hij ze intrekt stort hij razendsnel neer, maar als hij ze op de juiste wijze uitspreidt zweeft hij vanzelf, vrijwel zonder enige inspanning.
Wij moeten leren onze 'vleugels' in de goede stand te zetten, zodat Hij ons kan dragen (Ps. 68:20). Het is: 'niet ik leef, maar Christus leeft in mij'.
Dat gebeurt als Zijn Geest ons optilt en meevoert. Jesaja 40:31 'maar wie de Here verwachten, putten nieuwe kracht; zij varen op met vleugelen als Arenden; zij lopen, maar worden niet moede; zij wandelen, maar worden niet mat'.
Dat u en ik de lessen van de Arend ter harte mogen nemen.
|
|
|
|
Jesaja 40:31
Religie/Christendom | Arend
|
01 Juni 2007 | 00:14:57
|
|
Jesaja 40:31
Maar wie de HERE verwachten, putten nieuwe kracht; zij varen op met vleugelen als arenden; zij lopen, maar worden niet moede; zij wandelen, maar worden niet mat.
Wie op de Here vertrouwen en het van Hem verwachten hebben altijd kracht om door te gaan. In zware strijd blijven wij vertrouwen op de Here en krijgen steeds weer nieuwe kracht. Wij zijn onvermoeibaar als arenden en blijven doorgaan. Wij erkennen dat de Heer met ons is en dat Zijn hand ons geleid. Wij raken niet onder de indruk van wat mensen van ons zeggen, maar zijn ons bewust dat God met ons is. En dat is het belangrijkste. Wij gaan door met de Here en houden vast aan ons geloof.
|
|
|
|
|
|
